Co łączy obraz, taniec, muzykę i wielką czerwoną piłkę? Zapraszamy do obejrzenia instalacji "Powrót do czerwonego ogrodu" - artystycznego dopełnienia performance'u inspirowanego obrazem Félixa Vallottona "Le Ballon". 

Performance Emilii Maryniak / Emy Mar stanowił rodzaj opowieści o prezentowanym na wystawie obrazie, bez użycia słownej narracji. Artystka, podążając za gestem, ruchem ciała i dźwiękiem, dokonała transformacji jednej formy artystycznej w drugą. Działanie to było dialogiem nie tylko z kompozycją, linią czy malarską barwą nabistów, lecz także - i przede wszystkim - z nasyconą emocjami treścią dzieła.

Prezentowana podczas finisażu instalacja zbudowana jest z dużej, czerwonej piłki, którą artystka wykorzystała podczas performance'u. Jej wielkość oraz intensywność kolorystyczna sprawiają, że podjęty przez artystkę temat pozostaje ponownie obecny. Piłka staje się obiektem rzeźbiarskim połączonym z muzyką.

To symboliczne zatoczenie kręgu oraz dosłowne zakończenie wystawy. Od czerwonej piłki zaczyna się i na niej kończy dialog z tajemnicą obrazu Vallottona. Jednocześnie instalacja jest osobistym i uniwersalnym gestem w stronę pozbawionego granic języka sztuki oraz niekończących się interpretacji.

Obecność czerwonego balonika w kulturze osadza go również w kontekście doświadczenia wojennego oraz symboliki wyzwolenia. To dlatego liczba balonów umieszczonych w kapeluszu wynosi 168 - nawiązuje ona do wydarzeń w Minab, wprowadzając do instalacji dodatkowy wymiar pamięci i refleksji.


Emilia Maryniak / Ema Mar - artystka sztuk wizualnych, malarka i autorka instalacji przestrzennych. Absolwentka Chelsea College of Arts - University of the Arts London (artystka sztuk wizualnych, praca magisterska pod kierunkiem Briana Chalkleya i Janette Parris), Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego (historyczka sztuki, praca magisterska pod kierunkiem prof. dr hab. Marii Poprzęckiej) oraz Continuing Studies Programme w The Heatherley School of Fine Art w Londynie (pod kierunkiem Tony’ego Motta i George’a Levantisa). W swojej twórczości, obok tradycyjnych technik plastycznych, wykorzystuje materiał roślinny, światło, dźwięk i ruchomy obraz wideo. Jej prace bazują zarówno na obserwacji widzialnego świata natury, jak i na analizie wyobrażonego świata fizyki oraz leżących u jego podstaw pojęć filozoficznych. Interesuje się nie tylko strukturą wszechświata, lecz także miejscem człowieka w tej strukturze. W swoich pracach stawia pytania o efemeryczność bytu, stan istnienia oparty na konstruktach pamięci i mitu, a także o tożsamość wynikającą z biologicznych uwarunkowań, cielesności i jej archetypów. Jest zaangażowana w problematykę ekologiczną i feministyczną. Jej prace były prezentowane na wielu wystawach grupowych i indywidualnych (m.in. w Bankside Gallery w Londynie, TRAFO Centrum Sztuki Współczesnej w Szczecinie, Galerii Sztuki Współczesnej WOZOWNIA w Toruniu, Centrum Kultury i Sztuki IONION w Grecji, Centrala Gallery w Birmingham, Galerii Sztuki Współczesnej ZAMEK w Reszlu, Isherwood Gallery w Wigan oraz Red Gallery w Londynie). Prowadzi wykłady i warsztaty popularyzujące działalność twórczą oraz wiedzę o sztuce. Współpracuje z Akademią Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Muzeum Narodowym w Warszawie.