Co łączy antycznych bohaterów Homera z polskimi powstańcami? Stanisław Wyspiański pokazuje, że mit może stać się językiem opowieści o narodowej historii i tożsamości. Podczas seminarium prowadzonego przez dr hab. Jagodę Hernik Spalińską przyjrzymy się, jak greckie eposy wpłynęły na "Noc listopadową".

POBIERZ WEJŚCIÓWKĘ

Stanisław Wyspiański wychował się w kulcie literatury i sztuki starożytnej Grecji, których dziedzictwo stało się ważnym źródłem inspiracji dla jego twórczości. Nie oznaczało to jednak mechanicznego naśladowania antycznych wzorców. Wyspiański twórczo je przetwarzał, nadając im nowe znaczenia i wykorzystując mit jako narzędzie opowiadania o historii oraz kształtowania zbiorowej świadomości. Szczególnie wyraźnie widać to w "Nocy listopadowej", w której doświadczenie polskiego zrywu narodowego zostaje ukazane poprzez odwołania do świata mitologii i eposów homeryckich. Przyjrzymy się temu, czego pisarz nauczył się od Homera i jak wykorzystał antyczne inspiracje do przedstawienia polskiej historii. Sięgniemy również do "Powrotu Odysa" i "Achilleis", by prześledzić inne ślady kultury greckiej w dramatach Wyspiańskiego.

Czas trwania seminarium: 120 minut. 


Dr hab. Jagoda Hernik Spalińska - teatrolog i historyk teatru, profesor w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie (Dokumentacja Teatru). Prowadzi studia podyplomowe na kierunku teatrologia w IS PAN. W latach 2005-2010 pracowała w Laboratorium Dramatu, gdzie realizowała m.in. autorski cykl czytań tragedii antycznej "Toksyczna rodzina antyczna". Była współtwórcą Szkoły Dramatu LD. Pracowała również jako dramaturg w Teatrze Polskim we Wrocławiu i Teatrze Nowym w Łodzi. Wydała książki: "Wileńskie Środy Literackie" (1998), "Życie teatralne w Wilnie podczas II wojny światowej" (2005), "Anty-Ifigenia" (2014) i "Niekochana" (2024). W 2024 r. była współkuratorem wystawy "Ikonosfera Wyspiańskiego" w Muzeum Łazienki Królewskie oraz współautorem towarzyszącego jej katalogu-eseju. W latach 2019-2024 pełniła funkcję redaktorki naczelnej tygodnika "teatrologia.info". Redagowała pięć tomów dramatów wydanych w serii "Biblioteczka Teatrologii.pl". Jest także współredaktorem dwutomowego wydania "Strumień pamięci teatru" (2025) oraz tomu "Odnalezione w obrazach" (2026). Publikowała teksty poświęcone historii teatru m.in. w "Pamiętniku Teatralnym", "Notatniku Teatralnym" i litewskim czasopiśmie "Menotyra". O teatrze współczesnym pisała m.in. w "Dialogu", "Teatrze", "Didaskaliach" i litewskim "Teatrasie" (ogółem około 200 publikacji). Jest członkiem komitetów naukowych czasopism "Witkacy!" oraz litewskiego "Meno istorijos studijos", wydawanego przez Lietuvos kultūros tyrimų institutas (Litewski Instytut Badań Kultury). Poza historią i współczesnością teatru zajmuje się również dramatologią.