Dzwonek do przywoływania służby
- datowanie
- ok 1750
- rodzaj
- akcesorium
- technika
- farby podszkliwne, formowanie, malowanie, szkliwienie, wypalanie
- materiał
- porcelana
- wymiary
- 10 cm, ø 6,8 cm cm
- miejsce powstania
- Miśnia (Niemcy)
- właściciel
- Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie
- identyfikator
- ŁKr 1559
Dzwonki do przywoływania służby tradycyjnie wykonywano ze srebra lub innych metali. Wraz z odkryciem receptury porcelany na dworze saksońskim manufaktura w Miśni stała się pierwszą wytwórnią oferującą podobne przybory wykonane w porcelanie. Dzwonki spełniały istotną funkcję w organizacji życia w pałacu: usprawniały kontakt ze służbą i pozwalały na zachowanie dystansu społecznego, na którym zależało ówczesnej arystokracji. Wykonane ze śnieżnobiałej porcelany, zdobione kwiatami i wyciskaną plecionką – były także luksusowymi akcesoriami codziennego użytku.