Zapraszamy na performance choreograficzny "Rzeźbiary" w wykonaniu Weroniki Pelczyńskiej i Magdy Fejdasz. Spektakl jest artystycznym hołdem dla pionierek XIX-wiecznej rzeźby.
KUP BILET
"Rzeźbiary" to zaproszenie do doświadczania sztuki przez pryzmat choreografii. Autorki, podążając śladami pionierek XIX-wiecznej rzeźby i łączącego je siostrzeństwa, wznoszą na podium własne ciała jako przedmiot wzajemnej kreacji. Przywołują publicznie twórczość międzynarodowych, mniej rozpoznawalnych artystek, m.in. Toli Certowicz, Hélène Bertaux, Antoniny Rożniatowskiej, Marii Gerson-Dąbrowskiej i Jadwigi Łubieńskiej.
Ten oparty na dialogu i wspólnym rytmie duet, to ciągła próba sformułowania społecznego statusu kobiecej relacji; performatywne archiwum kobiecej więzi i indywidualności.
Praca powstała w 2023 r. na zaproszenie Muzeum Narodowego w Warszawie, jako wydarzenie towarzyszące wystawie "Bez gorsetu. Camille Claudel i polskie rzeźbiarki XIX-wieczne" (kuratorka Ewa Ziembińska, współpraca kuratorska Alicja Gzowska).
Choreografia: Weronika Pelczyńska, Magda Fejdasz
Performance: Weronika Pelczyńska, Magda Fejdasz
Produkcja: Muzeum Narodowe w Warszawie
Realizacja: Marta Szymańska, Karolina Wróblewska-Leśniak
Muzyka: Natan Kryszk
Realizacja nagrania: Aleksander Żurowski
Kostiumy: Monika Nyckowska, Agnieszka Oryńska
Konsultacje dramaturgiczne: Alicja Czyczel
Współpraca: praktyki siostrzeństwa, Centrum w Ruchu
Pokaz spektaklu jest współfinansowany z Funduszu Wspierania Twórczości ZAiKS.
Czas trwania: ok. 60 minut.
Bilety na spektakl można nabyć w kasach w Podchorążówce, Starej Oranżerii i Stajniach Kubickiego (wt.-śr. 9.00-15.00, czw.-sob. 10.00-17.00, niedz. 10.00-15.00) oraz online (link powyżej).
Weronika Pelczyńska i Magda Fejdasz są performerkami i choreografkami mieszkającymi w Warszawie. Wraz z innymi artystkami praktykują siostrzeństwo, inicjując projekty, które ucieleśniają tę koncepcję poprzez sztuki performatywne i taniec. Praktyki siostrzeństwa są platformą dla twórczyń, która kwestionuje tradycyjne, autorytarne modele pracy, a otwiera się na dialog, współbycie i współpracę. Obie artystki interesuje promowanie kolektywnej wizji artystycznej przy jednoczesnym wspieraniu indywidualnych głosów. Ich ostatnie prace są poświęcone upamiętnieniu kobiet i form współpracy, m.in. choreografek czy rzeźbiarek, a także docenieniu kobiecego wkładu w historię sztuki i archiwum społeczne.
